Περιμένω ένα πέμπτο παιδί. Όχι, δεν χρειάζομαι την κριτική σου.
Κάποιος μάλιστα με ρώτησε αν το ήθελα
Οταν είδα για πρώτη φορά δύο ροζ γραμμές στο τεστ εγκυμοσύνης μου , με έπιασε ενθουσιασμός και αμέσως μετά μια αίσθηση τρόμου το πως θα το πω – οι άνθρωποι θα νομίζουν ότι είμαι πραγματικά τρελή αυτή τη φορά, σκέφτηκα. Όταν ανακοίνωσα το τέταρτο μου παιδί, ήδη αντιμετώπισα περίεργα βλέμματα, κουνήματα κεφαλιού και γενικά σύγχυση. Ο κόσμος φαινόταν πραγματικά μπερδεμένος με το γιατί θα ήθελα τόσα πολλά παιδιά, επίτηδες. Ο αδερφός μου με ρώτησε αν είμαι καθολική, υπονοώντας ότι μάλλον δεν πιστεύω στον έλεγχο των γεννήσεων. Σίγουρα, η τελευταία φορά που 5 παιδιά ήταν ο κανόνας, ήταν γύρω στο 1870 , αλλά είναι πραγματικά τόσο περίεργο; Προφανώς, ναι.
Ήταν μια ευχάριστη έκπληξη όταν άρχισα να μοιράζομαι τα νέα — οι περισσότεροι στενοί συγγενείς και φίλοι ενθουσιάστηκαν και έκαναν την ερώτησή τους, δεδομένου ότι είχα ήδη τέσσερα αγόρια: «Πιστεύεις ότι θα έρθει τελικά κορίτσι αυτή τη φορά;» Αλλά μερικοί έκαναν ακριβώς αυτό που φοβόμουν ότι θα έκαναν: Απέφευγαν το θέμα όταν ήμουν φανερά έγκυος πλέον, και σε μια αξέχαστη συνομιλία, κάποιος με ρώτησε αν έκανα τόσα πολλά παιδιά «σκόπιμα;» «Φυσικά», απάντησα — προφανώς ξέρω πώς γίνονται τα μωρά σε αυτή την ηλικία.
Ενώ τα αστεία είναι ως επί το πλείστον καλοπροαίρετα, μεταξύ τέταρτης και πέμπτης εγκυμοσύνης έτειναν περισσότερο προς την πραγματική σύγχυση, με ένα μέρος κριτικής. Οι μεγαλύτεροι συγγενείς αστειεύονταν για το πόσο φτωχοί θα γίνουμε, με βάση τις μελλοντικές τους προβλέψεις για το κόστος του γάλακτος με την επιδείνωση του πληθωρισμού και φυσικά, το κόστος του κολεγίου σε 18 χρόνια από τώρα. Δεν είναι πράγματα για τα οποία συνήθως θέλουν να ακούν οι νεοέγκυες μαμάδες.
Αλλά αυτό που ήταν ενδιαφέρον ήταν πώς άλλαξε ο τόνος όταν αποκάλυψα το φύλο του μωρού. Είναι γεγονός, είναι κορίτσι. Ξαφνικά, οι αρνητές φάνηκαν να έχουν έναν «λόγο» για την επιμονή μου να κάνω παιδιά. Τώρα, η οικογένειά μου θα ήταν πλήρης για αυτούς. Σοκαρίστηκα με το πόσο γρήγορα εκείνοι που έκαναν κρτική και αστεία ένιωσαν αυτό το γεγονός κατά κάποιον τρόπο να δικαιολογεί την εγκυμοσύνη μου.
Έμεινα έκπληκτη από τις ισχυρές απόψεις που είχαν ήδη οι άνθρωποι για το πώς θα αλληλεπιδρούσαν οι γιοι και η κόρη μου και για τη δυναμική της οικογένειας για ένα μωρό που δεν είχε ακόμη γεννηθεί. Στην ανάρτησή μου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που αποκάλυπτα ότι περίμενα κόρη, τα σχόλια ε΄πεσαν βροχή για το πόσο «προστατευμένο» θα ήταν το κοριτσάκι μου με τόσα πολλά μεγάλα αδέρφια. Μόνο μια προοδευτική θεία άλλαξε διακριτικά τη συζήτηση από το πόσα αδέρφια θα εξέταζαν τα μελλοντικά της ραντεβού, σε μια πιο ισορροπημένη απάντηση: «Αυτή είναι μια τυχερή και προστατευμένη μικρή γκόμενα. Και θα γίνει επίσης τσαμπουκάς και θα κάνει κουμάντο τους μεγάλους αδερφούς της», δημοσίευσε.
Μετά από εβδομάδες διαφόρων τύπων σχολίων, κυρίως αυτόκόλλητα, ρώτησα τον σύζυγό μου γιατί οι άνθρωποι ένιωθαν την ανάγκη να μοιραστούν πόσο «παράλογοι», «τρελλοί» και «φιλόδοξοι» είμαστε. Ειλικρινά δεν ήμουν σίγουρη πώς να απαντήσω πια στην έννοια του «Πρέπει να είσαι σούπερ μαμά», που πίσω από αυτό κρυβόταν το: «Είσαι καλύτερη από εμένα». Η απάντησή του ήταν πολύ απλή, αλλά καθυσηχαστική: «Δεν σκέφτονται τι μπορούμε εμείς να διαχειριστούμε ή όχι. Έχει να κάνει με το τι πιστεύουν αυτοί οτι μπορούν ή δεν μπορούν να διαχειριστούν.» Ήταν απολύτως λογικό. Δεν φαντάζονταν την δική μου οικογένειά να μεγαλώνει κατά ένα μέλος, με τα ήδη διασκεδαστικά και χαοτικά vibes της να μεγαλώνουν λίγο, αλλά μάλλον φαντάζονταν πώς θα ήταν για αυτούς πέντε παιδιά. Και για κάποιους, όπως ένας αρνητής που έχει ένα μοναχοπαίδι, αυτό θα ήταν μεγάλο άλμα και αρκετά αγχωτικό.
Αυτό με βοήθησε επίσης να καταλάβω τη ρίζα του γιατί ανησυχούσα τόσο πολύ με τα σχόλιά τους: κι εγώ αναρωτιόμουν αν μπορούσα να το κάνω. Θα ήταν πάρα πολλά τα πέντε; Θα χάναμε τα μυαλά μας, θα επιδεινωνόταν ο γάμος μας και θα είχαν τα παιδιά μας αρκετό γάλα σε μια δεκαετία από τώρα; Και αντί για επιβεβαίωση, με αντιμετώπισαν με αμφιβολίες. Αλλά γρήγορα συνειδητοποίησα ότι αυτή η αρνητικότητα αφαιρούσε μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις και χαρές της ζωής μας, ειδικά μετά από αποβολή στο παρελθόν.
Έτσι, σταμάτησα να παίρνω προσωπικά τα σχόλια και άλλαξα την απάντησή μου: ένα κενό βλέμμα σε συνδυασμό με ένα αμήχανο αστείο – όπως το πόσο πρέπει να μας αρέσει το σεξ. Αυτό λειτούργησε πολύ καλύτερα και οδήγησε σε γέλια.
By Alexandra Frost
Πηγή: https://www.scarymommy.com/
Επιμέλεια/Μετάφραση: paidikaimama.gr
