Ο Ράιαν Γουάιτ διαγνώστηκε με HIV το 1984, όταν ήταν 13 ετών και «έφυγε» 6 χρόνια αργότερα, αφού προηγουμένως είχε γίνει σύμβολο στη μάχη κατά του AIDS – Ο αγώνας του, σε μια εποχή που η ασθένεια ισοδυναμούσε με το απόλυτο ταμπού, αποτελεί μια από τις σημαντικότερες παρακαταθήκες για τη σημερινή «Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS»

Ο Ράιαν γεννήθηκε με αιμοφιλία, μια σπάνια, κληρονομική πάθηση που προσβάλει κυρίως τους άνδρες και χαρακτηρίζεται από την αδυναμία του οργανισμού να ελέγξει τον μηχανισμό πήξης του αίματος. Τo παιδί από το Κόκομο της Ιντιάνα, έλαβε τον ιό του HIV από μολυσμένο αίμα κι όταν έγινε η διάγνωσή, στις 17 Δεκεμβρίου του 1984, οι γιατροί του έδωσαν έξι μήνες ζωής. Κι ακριβώς εκεί ξεκίνησε η μαρτυρική του πορεία. Μία πορεία γεμάτη φόβο και ρατσισμό που έμελε να μετατρέψει τον Ράιαν στο παιδί-σύμβολο ενάντια στον αγώνα του AIDS…

Ο Ράιαν είχε ένα πολύ δύσκολο δρόμο να διαβεί. Αφού ξεπέρασε την πρώτη σοβαρή φάση της αρρώστιας, ήθελε να επιστρέψει στο σχολείο του στο Russiaville της Ιντιάνα. Δυστυχώς, ο επικεφαλής επιθεωρητής Εκπαίδευσης δεν του το επέτρεψε κι έτσι ο Ράιαν αναγκάστηκε να παρακολουθεί τα μαθήματά του μέσω τηλεφώνου. Υπεύθυνοι του τομέα της Εκπαίδευσης, δάσκαλοι, γονείς και μαθητές επέμεναν τότε -εσφαλμένα και σκληρά- ότι ο Ράιαν μπορούσε να μεταδώσει τον ιό του HIV μέσω περιστασιακής επαφής, όπως δια χειραψίας, από τη χρήση της τουαλέτας ή ακόμη και από το χαρτί των εφημερίδων που διένειμε στη γειτονιά του! Αν και οι γιατροί επέμεναν ότι δεν υπήρχε κίνδυνος για τα υπόλοιπα παιδιά, το AIDS δεν ήταν κατανοητό εκείνη την εποχή με αποτέλεσμα μία ολόκληρη κοινωνία να ταχθεί υπέρ της «εξαφάνισης» του μικρού Ράιαν.

Τότε άρχισε μία μεγάλη νομική μάχη με το σχολικό σύστημα. Κατά τη διάρκεια της δίκης, ο Ράιαν έγινε φίλος με τον Μάικλ Τζάκσον κι όπως είχε δηλώσει η μητέρα του παιδιού: «Ήταν πραγματικά μία καλή σχέση και περνούσαν πολύ χρόνο μαζί. Ο Μάικλ συμπεριφερόταν στον Ράιαν σαν να μην ήταν άρρωστος και ο Ράιαν συμπεριφερόταν στον Μάικλ σαν μην ήταν διάσημος». Η μπαλάντα του Μάικλ Τζάκσον «Gone Too Soon» που γράφτηκε από τους Λάρι Γκρόσμαν και Μπαζ Κόχαν με παραγωγό τον Τζάκσον ήταν ένα αφιέρωμα στον μικρό Ράιαν μαζί με την συμπαράσταση και την αγάπη πολλών επωνύμων της εποχής.






